நேர்காணல்: கொல்லிமலைப் பயணம் மற்றும் குருவருள் (தொடர்ச்சி)
கேள்வி 7: உங்கள் 18 வயதில், வீட்டை விட்டுப் பிரியும் போது உங்கள் பெற்றோரிடம் அனுமதி வாங்கினீர்களா? பதில்: உண்மையில், என் தாயாரிடமோ தந்தையிடமோ அனுமதி வாங்க நான் செல்லவில்லை. என் குருநாதரே அவர்களிடம் பேசி, அவர்களைச் சம்மதிக்க வைத்தார். அவர் அவர்களுக்கு என்ன சொன்னார், எப்படி அவர்களைச் சம்மதிக்க வைத்தார் என்பது இன்று வரை எனக்குத் தெரியாத ஒரு மர்மம். எனக்கு அப்போது 18 வயதுதான், ஆனால் அந்தப் பருவத்தில் எதைப் பற்றியும் யோசிக்கும் நிலையில் நான் இல்லை. குருவின் பின்னால் செல்வது ஒன்றே எனது இலக்காக இருந்தது.
கேள்வி 8: கொல்லிமலைக்குச் சென்ற அந்த அனுபவம் எப்படி இருந்தது? எங்கே தங்கினீர்கள்? பதில்: குருநாதர் என்னை நேராகக் கொல்லிமலைக்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கே செம்மேடு என்ற இடத்திலிருந்து அறப்பளீஸ்வரர் கோயிலுக்குச் செல்லும் வழியில், சுமார் ஏழு கிலோமீட்டர் தூரத்தில் உள்ள ஒரு அடர்ந்த காட்டுப் பகுதிக்கு என்னை அழைத்துச் சென்றார். அங்கே ஆச்சரியப்படும் விதமாக ஒரு சிறிய குடிசை இருந்தது. அந்த அடர்ந்த காட்டுக்குள், அந்தப் பூச்சிகள் மற்றும் வனவிலங்குகள் நிறைந்த பகுதியில் அந்தத் தங்குமிடம் எப்படி உருவானது என்பது எனக்கே வியப்பாக இருந்தது.
கேள்வி 9: ஒரு அடர்ந்த காட்டுக்குள் தங்குவதற்கு உங்களுக்குப் பயமாக இல்லையா? பதில்: ஆச்சரியம் என்னவென்றால், “நாம் ஒரு காட்டுக்குள் இருக்கிறோம், நம் வீட்டை விட்டு வந்துவிட்டோம்” என்ற எண்ணமோ அல்லது பயமோ ஒரு துளி கூட எனக்கு ஏற்படவில்லை. அதற்கு ஒரு முக்கியக் காரணம் இருக்கிறது. நான் என் தாயின் கருவில் உருவாவதற்கு முன்பே, என் தாய்க்கு 16 வயது இருக்கும் போதே, நான் அவர் உடலுக்குள் பிரவேசித்துவிட்டேன். என் தாயார் மிகுந்த தெய்வ பக்தி கொண்டவர், பழனி முருகனின் அருள் பெற்றவர். அந்தத் தெய்வீகத் தொடர்பும், என் குருவின் அருகாமையும் எனக்கு எந்தப் பயத்தையும் தரவில்லை; மாறாக ஒரு பேரானந்த நிலையைத் தந்தது.
கேள்வி 10: அந்தச் சூழலில் உங்கள் அன்றாட வாழ்க்கை எப்படி அமைந்தது? பதில்: அந்தச் செம்மேடு பகுதியில் சுற்றிலும் காடுகளும், ஒரு சில விவசாய நிலங்களும் (கிளக்க பயிரிடப்பட்ட இடங்கள்) இருந்தன. குருநாதர் என்னை அந்தச் சிறிய குடிசையில் அமர வைத்தார். அங்கேயே தங்கித் தவம் செய்வதிலும், குருவின் நிழலில் இருப்பதிலும் எனக்குக் காலம் போனதே தெரியவில்லை. உலக விஷயங்கள் ஏதும் புரியாத அந்த 18 வயதிலேயே, ஒரு காட்டில் அமர்ந்து தவம் செய்யும் பக்குவம் எனக்குக் கிடைத்திருந்தது.