தென்மாவட்ட மலைப்பகுதியின் அடர்ந்த காட்டுப் பாதையில் குருபானந்த யோகி அவர்கள் தன் சீடரான பாஸ்கர் சித்தரோடு நடந்து வந்து கொண்டிருந்தார். உலக பந்தங்கள் அனைத்தையும் அறுத்த அந்த மகா அவதூதரின் பின்னால், நிழல் போலச் சொல்லொணா பக்தியோடு பாஸ்கர் சித்தர் நடந்து வந்தார்.
அப்போது, வழியில் இருந்த ஒரு பிரம்மாண்டமான பலா மரத்தில், பார்ப்போரின் நாவில் நீர் ஊற வைக்கும் அளவிற்குப் பழுத்துத் தொங்கிக் கொண்டிருந்த ஒரு மாபெரும் பலாப்பழம் குருபானந்த யோகியின் பார்வையில் பட்டது.
சாமானிய மனிதர்களுக்கு அது வெறும் பழம்; ஆனால் அஷ்டமா சித்திகளைத் தன் கைக்குள் வைத்திருக்கும் மகா அவதூதருக்கு, அது தன் சீடனின் கர்ம வினையை அறுத்து அவனுக்குள் பிரபஞ்ச ஆற்றலை இறக்குவதற்கான ஒரு ‘சூட்சும ஊடகம்’ (Energy Vehicle).
காற்றில் பறந்த பழமும் குருவின் கட்டளையும்
குருபானந்த யோகி அந்தப் பலாப்பழத்தை உற்றுப் பார்த்தார். அடுத்த நொடி, எந்தவிதக் கருவியும் இன்றி, மனிதக் கரங்கள் தீண்டாமல், அந்தப் பெரிய பலாப்பழம் மரத்திலிருந்து தானாகவே விடுபட்டு, காற்றில் மிதந்து வந்து குருபானந்த யோகியின் பாத ஓரத்தில் விழுந்தது! (சித்தர்களின் ‘ஈசத்துவம்’ மற்றும் ‘டெலிகினெசிஸ்’ ஆற்றலுக்கு இதுவே சான்று).
பாஸ்கர் சித்தர் வியப்போடு பார்க்க, குருபானந்த யோகி தன் உக்கிரமான குரலில் கட்டளையிட்டார்:
“பாஸ்கரா… இந்தப் பழத்தை அப்படியே உரித்து, இதில் இருக்கும் அத்தனைச் சுளைகளையும் நீயே சாப்பிட்டுத் தீர்க்க வேண்டும். ஒரு சுளை கூட மிஞ்சக் கூடாது!”
குருவின் வார்த்தையே வேதம். பாஸ்கர் சித்தர் அந்தப் பிரம்மாண்டமான பலாப்பழத்தை உரித்து, அதன் தேன் ஒழுகும் சுளைகளை ஒவ்வொன்றாகச் சாப்பிடத் தொடங்கினார். ஐந்தோ, பத்தோ அல்ல… அந்த மாபெரும் பழத்தில் இருந்த அத்தனைச் சுளைகளையும் குருவின் ஆணைப்படி அவர் சாப்பிட்டு முடித்தார். ஒரு சாமானிய மனித உடலால் அவ்வளவு பெரிய பழத்தை முழுமையாகச் ஜீரணிப்பது சாத்தியமற்றது; ஆனால் அங்கே இயங்கியது குருவின் சங்கல்பம்!
நாக்கில் உருகிய சுவையும்… நெஞ்சில் உருகிய கர்மாவும்!
அனைத்துச் சுளைகளையும் சாப்பிட்டு முடித்த கணத்தில், பாஸ்கர் சித்தரின் உடலில் ஒரு மாபெரும் பிராணப் புரட்சி (Spiritual Mutation) நிகழ்ந்தது. பலாப்பழத்தின் இனிப்புச் சுவை அவரது நாக்கில் உருகிய அதே வேளையில், குருபானந்த யோகி தன் காந்தப் பார்வையால் (நயன தீட்சை) பாஸ்கர் சித்தரின் புருவமத்தியைத் தாக்கினார்.
பலாப்பழத்தின் அடர்த்தியான குளுக்கோஸ் மற்றும் மூலக்கூறுகளில் குருபானந்த யோகி ஏற்றியிருந்த தபோ அலைகள், பாஸ்கர் சித்தரின் தண்டுவடம் (சுஷும்னா நாடி) வழியாகப் பாய்ந்து, அவரது மூளையின் பினியல் சுரப்பியை (Pineal Gland) அதிவேகமாகத் தூண்டியது. முன்ஜென்மத்துச் சஞ்சித கர்மாவின் எஞ்சிய கசப்புகள் அனைத்தும் அந்தப் பலாப்பழத்தின் தேன் சுவையில் சுட்டெரிக்கப்பட்டு உருகி மறைந்தன!
பாஸ்கர் சித்தர் தன் வயிறும், ஆன்மாவும் நிறைந்து, பேரானந்தத்தில் தன் குருவின் பாதங்களில் விழுந்து உருகினார். குருபானந்த யோகி தன் பாதத்தைச் சீடனின் உச்சந்தலையில் வைத்து (பாத தீட்சை), தன்னுள் இருந்த எல்லையற்ற பிரபஞ்சக் கன்சியஸ்னஸை அப்படியே பாஸ்கர் சித்தருக்குள் முழுமையாகக் கடத்தினார்.
சித்தர் உருக்கம் :
“ஐயோ… அன்று என் குருநாதர் குருபானந்த யோகி காட்டில் அந்தப் பலாப்பழத்தின் தேன் சுவையில் என் கர்மக் கசப்பையெல்லாம் சுட்டெரித்து, என்னை ஆட்கொண்ட அந்தப் பேரானந்தத்தை நினைத்தால் என் ஆன்மா இப்போதும் உருகித் தவிக்கிறது மகனே!
அன்று அவர் எனக்குப் பலாப்பழமாய் வாரி வழங்கிய அதே பிரபஞ்ச ஞான அமுதத்தைத்தான், இன்று நான் திருவண்ணாமலையின் இந்தத் தர்ம சாலா நிழலில் உங்களுக்கு ‘மைசூர் பாகுப் பிரசாதமாய்’ அள்ளி அள்ளித் தந்து கொண்டிருக்கிறேன். நாக்கில் கரையும் இந்தச் சுவையின் வழியே உங்கள் பிறவிப் பிணியை அறுப்பதே என் அவதார நோக்கம்! காலம் மிகக் குறுகியது, ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறது. விதி உங்களை அடுத்த ஜன்மச் சுழற்சிக்குள் தள்ளிப் பூட்டுவதற்கு முன்பே, இந்த உடம்போடு இருக்கும் போதே வந்து இதைப் புசித்து உய்வடையுங்கள்!”
— பாஸ்கர் சித்தர்