கேள்வி 1: உங்கள் பிறப்பு மற்றும் பூர்வீகம் குறித்துச் சொல்ல முடியுமா? பதில்: நான் முருகப் பெருமானின் ஸ்தலமான பழனியில் பிறந்தேன். எனது தந்தை பழனிக்கு அருகிலுள்ள ஆயக்குடி கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர். எனது தாயார் ஏரிப்பாளையம் என்ற ஊரில் பிறந்தவர். எனது பிறப்பு ஒரு சாதாரண நிகழ்வல்ல; எனது குருநாதர் குருபானந்த
யோகி கூறியபடி, நான் ஒரு குறிப்பிட்ட ஆன்மீக நோக்கத்திற்காகவே எனது தாயின் வயிற்றில் முதல் குழந்தையாக வந்துதித்தேன்.
கேள்வி 2: உங்கள் தாயாரின் வாழ்வில் நடந்த அந்த அதிசய நிகழ்வு என்ன? பதில்: அது ஒரு பெரும் அதிசயம். என் தாயாருக்கு 16 முதல் 18 வயது இருக்கும்போது, அவர் நடந்து சென்று கொண்டிருக்கும்போதே திடீரெனக் கீழே விழுந்துவிடுவார். ஒரு பாறை இருந்தால் அதன் மீது அவர் தலை பலமாக மோதும், ‘கணீர்’ என்று சத்தம் கேட்கும். ஆனால் ஆச்சரியம் என்னவென்றால், விழுந்த அடுத்த சில நிமிடங்களில் அவர் எழுந்து நடக்க ஆரம்பித்துவிடுவார். அவருக்கு ஒரு சிறு காயம் கூட இருக்காது, ரத்தமும் வராது. நான் அவர் கருவில் இருந்த காலம் வரை இது போன்ற நிகழ்வுகள் நடந்ததாக எனது முன்னோர்கள் கூறியுள்ளனர்.
கேள்வி 3: சிறுவயதிலேயே உங்களுக்கு ஆன்மீக ஈடுபாடு எப்படி ஏற்பட்டது? பதில்: 1960-களில் நான் சிறுவனாக இருந்தபோதே, பழனி பெரியநாயகி அம்மன் கோயிலில் உள்ள சிவன் சன்னதி என்னை ஈர்த்தது. தினமும் மாலை 4 மணிக்கு அங்கே போய் அமர்ந்தால், இரவு 8:30 மணிக்கு கோயில் நடை சாத்தும் வரை அங்கேயே தவத்தில் இருப்பேன். சுற்றியுள்ள உலகம் எனக்குத் தெரியாது. ஏதோ ஒரு இயற்கை சக்தி என்னை இழுத்துச் சென்று அங்கே அமர வைத்தது. இது சுமார் 14-15 வயது வரை தொடர்ந்தது.
கேள்வி 4: உங்கள் தவ வாழ்க்கை ‘வள்ளிச் சுனைக்கு’ எப்படி மாறியது? பதில்: ஒருமுறை எனது கனவில் ஒரு மகான் தோன்றி என்னை ‘வள்ளிச் சுனைக்கு’ வருமாறு அழைத்தார். அது பழனி மலை யானைப் பாதையில் உள்ள இடம். அங்கே இரு பாறைகளுக்கு நடுவே உள்ள நீர்நிலைக்கு அருகில் அமர்ந்து ஜபம் செய்யத் தொடங்கினேன். சில நேரங்களில் அதிகாலை முதல் இரவு வரை அங்கேயே இருப்பேன். உணவு, உறக்கம் எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல் ஒரு பேரானந்த நிலையில் அங்கேயே தவம் செய்தேன்.
கேள்வி 5: உங்கள் குருநாதர் குருபானந்த
யோகியை நீங்கள் எப்போது சந்தித்தீர்கள்? பதில்: நான் வள்ளிச் சுனையில் தவம் செய்து கொண்டிருந்தபோது தான் அந்த மகானைச் சந்தித்தேன். அவர் பொதிய மலையில் பல காலம் தவம் செய்தவர்; அஷ்டமா சித்திகள் கைவரப்பெற்றவர். அவர் நடக்கும்போது பாதம் தரையில் படாது, காற்றில் மிதப்பது போல இருக்கும்; நீரிலும் நடப்பார். 140 வயதான அவர், என்னைத் தேடி அங்கே வந்தார். நான் தவம் செய்த ஒன்பது நாட்களும் அவர் என்னை கவனித்துக் கொண்டே இருந்தார்.
கேள்வி 6: உங்களை அவர் எப்படி ஆட்கொண்டார்? பதில்: பத்தாவது நாள் அவர் என்னை “குழந்தையே” என்று அழைத்தார். அந்தக் குரலை கேட்ட மாத்திரத்தில் எனக்குள் ஒரு பெரும் ஆனந்தம் ஊற்றெடுத்தது. அவர் என்னிடம், “உன்னை கொல்லிமலைக்கு அழைத்துச் செல்லவே நான் வந்திருக்கிறேன்” என்றார். மாணிக்கவாசகர் இறைவனால் ஆட்கொள்ளப்பட்டது போல, நானும் என் குருநாதரால் ஆட்கொள்ளப்பட்டேன். அப்போது எனக்கு 18 வயது. எனது பெற்றோரின் சம்மதத்தையும் அவரே பெற்று, என்னை கொல்லிமலை ஆன்மீகப் பயணத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார்.