கேள்வி 1: “எனக்குன்னு என்ன கர்மா இருக்கு?” என்று கேட்கிறீர்களே, அப்படியானால் கர்மம் யாரைச் சேரும்? பதில்: கர்மம் என்பது ‘அகங்காரம்’ பிடிதவனுக்குத்தான் சேரும். “நானே செய்கிறேன்” என்ற எண்ணம் யாரிடம் இருக்கிறதோ, அவனுக்குத்தான் கர்மா. ஆனால், ஆத்மா எதையும் செய்வதில்லை; அது சாட்சியாக மட்டுமே இருக்கிறது. “என்னை அறியாமலே எனக்குள் நீ இருக்கிறாய்” என்ற சித்தரின் வாக்குப்படி, அந்தப் பூரணமான இறைநிலை (ஆத்மா) நமக்குள் இருக்கும்போது, ‘நான்’ என்ற முனைப்பு அழிந்தால் அங்கே கர்மாவுக்கு இடமில்லை.
கேள்வி 2: ஒரு நாளைக்கு மனிதனுக்கு எத்தனை எண்ணங்கள் தோன்றுகின்றன? அதை எப்படிக் கட்டுப்படுத்துவது? பதில்: ஒரு மனிதன் ஒரு நாளைக்கு 21,600 முறை சுவாசிக்கிறான். இந்தச் சுவாச ஓட்டத்தில் சுமார் 40,000 எண்ணங்கள் உற்பத்தியாகின்றன. இந்த எண்ணங்கள் யாவும் ஆத்மாவிலிருந்து தோன்றி மனம் வழியாக விரிவடைகின்றன. எவன் ஒருவன் இந்த 40,000 எண்ணங்களைக் கட்டுப்படுத்தி மனதைச் சுருக்குகிறானோ, அவனுக்கு மறுபிறவி இல்லை. மனம் விரிந்தால் துக்கம்; மனம் ஆத்மாவுக்குள் சுருங்கி ஒடுங்கினால் அதுவே மோட்சம்.
கேள்வி 3: “இப்போது எது இருக்கோ அது எப்போதும் இருக்கும்; இப்போது எது இல்லையோ அது எப்போதும் இல்லை” – இந்த சூட்சுமம் என்ன? பதில்: இதுவே மிக முக்கியமான ஞானம். ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் (சுசுப்தியில்) உங்களோடு உங்கள் உடலோ, மனைவியோ, பிள்ளையோ, சேர்த்த சொத்தோ அல்லது உங்கள் பெயரோ இருப்பதில்லை. எவை உறக்கத்தில் உங்களுடன் இல்லையோ, அவை ‘இல்லாத வஸ்து’ (நிலையற்றவை). ஆனால் அந்த உறக்கத்திலும் ஏதோ ஒன்று (ஆத்மா) இருக்கிறது; அதுவே ‘உள்ள வஸ்து’ (நிலையானது). இல்லாத வஸ்துவை நிலையானது என்று நம்பி வாழ்வதுதான் மாயை.
கேள்வி 4: ஞானத்தை அடைந்த புத்தர் ஏன் பிச்சை எடுக்கச் சென்றார்? பதில்: புத்தர் ஞானம் அடைந்த பின் பிச்சை எடுப்பதைப் பார்த்தவர்கள், “ஒரு ராஜ்யத்தையே ஆள வேண்டிய நீ ஏன் இப்படிச் செய்கிறாய்?” என்று கேட்டனர். அதற்குப் புத்தர் சொன்ன பதில்: “என் தந்தை, தாய், மனைவி என நான் யார் மீது அன்பு வைத்திருக்கிறேனோ, அவர்கள் அனைவரும் ஒருநாள் இறந்துவிடுவார்கள் (அழியக்கூடிய வஸ்து). அழியக்கூடிய மனிதர்கள் மீதும் பொருட்கள் மீதும் அன்பு வைத்தால், நானும் துக்கத்திலேயே அழிய நேரிடும். எனவே, சாகாத வஸ்துவான ஆத்மாவோடு நான் கலக்க விரும்புகிறேன்.”
கேள்வி 5: சித்தர்கள் தேடிய அந்த ‘ஜோதி’ எது? ஏன் பலர் அதை அடைய முடியாமல் போகிறார்கள்? பதில்: “காலம் ஊச்சடக்கி கபாலமும் திறந்து மாண்டவர் பல கோடி” என்று ஒரு சித்தர் சொன்னது போல, மூச்சையும் மனதையும் அடக்கி அந்தப் பேரின்ப நிலையை அடையத் தெரியாமல் பலர் மடிகிறார்கள். கண்கள் பார்க்கக்கூடிய பொருட்கள் அனைத்தும் ஒருநாள் அழியும். அழியாத அந்த ஆத்ம ஜோதியை நாடுவதற்குச் சரியான குருவும், தீவிரமான தேடலும் அவசியம்.
கேள்வி 6: துக்கத்திலிருந்து விடுபடுவது எப்படி? பதில்: இந்த மலை, வீடு, மனிதர்கள் என அனைத்தும் இன்று இருக்கும், நாளை அழிந்துவிடும். இதை உணர்ந்து, “என்னை அறியாமல் எனக்குள் இருக்கும்” அந்தப் பரம்பொருளை (ஆத்மாவை) அறிவதே துக்கத்திலிருந்து விடுபடும் ஒரே வழி. மனம் விரிந்து உலகைப் பார்க்கும்போது வேதனையும் துக்கமும் வருகிறது; மனம் சுருங்கி ஆத்மாவாக மாறும்போது அங்கே நித்திய ஆனந்தம் பிறக்கிறது.
சாராம்சம்: நீங்கள் சொல்வது போல, “உள்ள வஸ்து” என்பது மாறாத ஆத்மா. “இல்லாத வஸ்து” என்பது உறக்கத்தில் மறைந்துபோகும் இந்த உலகம். நிலையற்ற உலகை விடுத்து நிலையான ஆத்மாவை நோக்கித் திரும்புவதே பிறவிப் பெருங்கடலை நீந்துவதற்கான வழி.